OVER MIJ

We horen vaak dat sport een mentaal spel is. Spelers, coaches en de media zijn het daar allemaal over eens. Toch wordt de mentale kant in de dagelijkse training nog steeds grotendeels overgelaten aan wedstrijdervaring (wat inderdaad ongelooflijk belangrijk is). Trainingssessies worden gedomineerd door techniek en tactiek, terwijl van spelers wordt verwacht dat ze het mentale aspect onder druk "uitvogelen".

Als coach geloof ik niet dat dat realistisch of effectief is. Mentale vaardigheden kunnen worden getraind. Ze zouden getraind moeten worden. En net als technische vaardigheden hebben ze herhaling nodig. Spelers zouden in wedstrijden geen situaties moeten tegenkomen die ze nog nooit in de training hebben meegemaakt. Geen verrassingen. Wedstrijden zijn niet de plek waar spelers mentale vaardigheden leren–ze zijn de plek waar die vaardigheden op de proef worden gesteld.

Ik ben met EliteMind begonnen omdat ik (top)sporters wil helpen—die last hebben van spanning, stress en angst tijdens wedstrijden, zodat jij meer plezier ervaart en vol zelfvertrouwen kunt presteren! Het is mijn doel om sporters beter voor te bereiden, zodat ze binnen hun eigen talentniveau kunnen groeien en hun plezier in het spel kunnen behouden.

Persoonlijk voorbeeld uit mijn jeugd:

Toen ik een jaar of tien was, probeerde ik voor het eerst tennis. Ik volgde een korte cursus van een paar maanden, waarbij ik één keer per week trainde. Het werd al snel duidelijk dat ik talent had. Ik begon wedstrijden te spelen en versloeg kinderen die al veel langer tennisten dan ik. Binnen een paar maanden werd ik uitgenodigd om wedstrijden te spelen met spelers die veel ouder waren dan ik.

Ik herinner me één wedstrijd in het bijzonder. Ik kwam op de baan aan en zag mijn tegenstander. Hij was lang–veel langer dan ik. Hij moet rond de zestien zijn geweest en duidelijk meer ervaren. We speelden dubbelspel. Mijn partner, die ik net had ontmoet, was ongeveer even oud. Tijdens de warming-up sloeg ik een van de beste backhands die ik ooit had geslagen. Mijn tegenstander retourneerde hem met gemak.

Op dat moment veranderde er iets. In mijn gedachten besloot ik dat ik geen schijn van kans had. Ik keek naar mijn partner en dacht maar één ding: hij moet zich wel rot voelen dat hij met mij moet spelen. De gedachten in mijn hoofd werden negatief en veroordelend. Ik voelde de spanning en werd steeds onzekerder. Zo erg dat ik de wedstrijd opgaf en een andere speler mijn plek innam. Daarna stopte ik met tennis. Pas toen ik weer volwassen was heb ik tennis weer opgepakt.

Dit is geen uniek verhaal. Zowel kind als volwassenen worstellen met prestatiedruk in wedstrijden. Mijn eigen ervaring als kind is mijn motivatie nu. Ik wil jou helpen mentaal stabiel te worden in wedstrijden—zodat jij je niet zo hoeft te voelen als dat ik in mijn jeugd deed.

Sjoerd van Opbergen
Sportkundige gespecialiseerd in Sportpsychologie
Oprichter EliteMind